سپاس خداى را به عنوان رضا خشنودى به حكمش، گواهى میدهم كه خداوند معيشت بندگانش را به آيين عدالت تقسيم كرد، و بر تمام مخلوقاتش راه فضل و احسان پيش گرفت. بارالها بر محمد و آلش درود فرست، و مرا به سبب آنچه به آنان مرحمت فرمودى آزمايش مكن، و ايشان را به آنچه از من بازداشته اى ميازماى، تا مبادا به آنان حسد برم، و حكم حضرتت را سبك شمارم. بارالها بر محمد و آلش درود فرست، و مرا به قضايت دلخوش كن، و سينه ام را به موارد حُكمت گشاده فرما، و به من اطمينان ده كه به سبب آن اقرار كنم كه قضاى تو جز به آنچه خير است روان نشده، و شكرم را بر آنچه از من باز داشته اى افزونتر از شكرم بر آنچه به من عنايت كردى قرار ده، و مرا ازخوار نگريستن تهيدست، و برتر گمان كردن ثروتمند حفظ فرما، چه آنكه شريف آن است كه طاعت تو او را شريف نموده، و عزيز كسى است كه عبادت تو او را عزت داده. پس بر محمد و آلش درود فرست، و ما را از ثروتى فناناپذير بهره مند كن، و به عزتى دائم تأييد فرما، و در ملك جاودانه روانه ساز، زيرا كه تو آن يكتاى يگانه بی نيازى، كه فرزند ندارى و فرزند كسى نيستى و همتايى برايت نبوده است.

دعای سی وپنچم از صحیفه سجادیه

خداوندا بر محمد و آلش درود فرست، و لباس عافيت بر من بپوشان،و سراپايم را به عافيت فراگير، و به عافيت محفوظم دار، و به عافيت گراميم دار، و به عافيت بى‏نيازم كن، و عافيتت را بر من صدقه ده، و مرا عافيت بخش، و و برايم بستر عافيت بگستر، و عافيت را برايم از هر مانعى پيراسته ساز، و در دنيا و آخرت بين من و عافيت جدايى مينداز. خداوندا بر محمد و آلش درود فرست، و مرا عافيت بخش عافيتى كافى و شفابخش، و برتر و روزافزون، عافيتى كه در بدنم عافيت توليد كند، و در يك كلمه: عافيت دنيا و آخرت، و بر من منّت نِه به تندرستى و امنيت و سلامت در دين و بدن، و بصيرت در دل، و پيشرفت در امور، و هراس و بيم از تو، و توان و قدرت بر انجام طاعتى كه مرا به آن فرمان داده‏اى، و اجتناب از نافرمانيت كه مرا از آن برحذر داشته‏اى...

دعای بیست و سوم از صحیفه سجادیه

سپاس خدا را كه ما را راهنما به سپاس خود شد، و شايسته آن نمود، تا ازشكرگزاران احسان او گرديم، و به ما بر اين كار پاداش نيكوكاران بخشد. و سپاس خداى را كه دينش را به ما عنايت فرمود، و ما را به آئين خود اختصاص داد، و در راههاى احسان خود روان ساخت، تا در آنها به فضل و لطفش به سوى رضوان او حركت كنيم، چنان حمدىكه از ما بپذيرد، و به سبب آن از ما خشنود شود. و سپاس خداى را كه از جمله آن راهها، ماه خود ماه رمضان را قرار داد، ماه روزه، ماه اسلام، ماه طهارت، ماه آزمايش، ماه قيام، ماهى كه قرآن را در آن نازل كرد، براى هدايت مردم، و بودن نشانه‏هايى روشن از هدايت و مشخص شدن حق ازباطل، و بدين جهت برترى آن ماه را بر ساير ماهها برپايه احترامات فراوان، و فضيلت‏هاى آشكار روشن نمود، پس آنچه رادر زمانهاى ديگر حلال بود حرام كرد، و براى اكرام آن خوراكيها و آشاميدنيها رامنع نمود، و براى آن زمان معيّنى قرار داد كه حضرتش - جلّ‏وعز - اجازه نمى‏دهداز آن پيش افتد، و نمى‏پذيرد كه از آن پس افتد، سپس يكى ازشبهايش را بر شبهاى هزار ماه فضيلت و برترى داد، و آن را شب قدر ناميد، كه در آن شب فرشتگان و روح به فرمان پروردگارشان براى هر امرى نازل مى‏گردند، و آن شب سلامتى و بركت پيوسته است تا سپيده دم بر هر كس از بندگانش كه بخواهد به جهت قضايش كه لازم‏الاجراء دانسته است.

 بار الها بر محمد و آلش درود فرست، و معرفت برترى اين ماه و بزرگداشت احترامش، و خوددارى از محرمات در آن را به ما الهام كن، و ما را به روزه داشتن آن با حفظ جوارح ازگناهان، و به كار بردن آنها در آنچه كه تو را خشنود مى‏نمايد يارى ده، تا با گوشمان به گفتار لغو گوش نكنيم، و با چشمانمان به تماشاى لهو نشتابيم، ودستهايمان را به حرامى دراز نكنيم، و - به سوى ممنوع تو گام برنداريم، و شكمهايمان جز به حلال پر نشود، و زبانمان به غير آنچه تو گفته‏اى گويا نگردد، و جز در كارى كه به ثواب تو نزديك مى‏كند به كوشش برنخيزيم و جز آنچه از عقوبتت نگاه دارد فرا نگيريم...

دعای چهل و چهارم از صحیفه سجادیه

بسم الله الرحمن الرحیم 

الهی انا عَبدُکَ الضَّعیفُ المُذنِبُ وَمَملوُکُکَ المُنیبُ فَلا تَجعَلنی مِمَّن صَرَفتَ عَنهُ وَجهَکَ وَ حَجَبَهُ سَهوُهُ عَن عَفوِکَ

«ای خدا من بنده ضعیف گنه کارو مملوک تائب پر عیب و نقص توام پس مرا ازآنان که روی از آنها میگردانی و به غفلت از عفوت محجوب شده اند      قرار مده»

الهى! از تو چيزى را مى‏خواهم -اى خدا من- كه بخشش آن چيزى از تو كم نمى‏كند،و برداشتن بارى را طلب مى‏كنم كه برداشتن آن بر تو گران نيست. الهى! از تو مى‏خواهم كه نفسم را به من ببخشى كه آن را براى اين خلق نكردى كه به وسيله آن از شرى دورى جويى، يا بدان وسيله خيرى بدست آورى، ولى اين نفس را آفريدى تا قدرتت را بر ايجاد نظير آن نمودار سازى، و دليل و حجت بر همانندش باشد. و من از تو مى‏خواهم كه گناهانم را كه زير سنگينى بارشان مانده‏ام از دوش من بردارى، و از تو نسبت به آنچه سنگينى آن مرا به زانو درآورده يارى مى‏طلبم، پس برمحمد و آلش درود فرست، و نفس مرا به جهت ستم بر خويش مورد بخشايش قرار ده، ورحمتت را به تحمل بار گران من بگمار، چه آنكه رحمتت فراوان به فرياد بدكرداران رسيده، و چه‏بسا كه عفوت شامل ستمكاران شده...

دعای سی و نهم از صحیفه سجادیه

بسم الله الرحمن الرحیم 

 اِلهی اِن اَخَذتَنی بِجُرمی اَخَذتُکَ بِعَفوِکَ وَاِن اَخَذتَنی بِذُنوُبی اَخَذتُکَ بِمَغفِرَتِکَ وَاِن اَدخَلتَنی النّارَ اَعلَمتُ اَهلَها اَنّی اُحِبُُّکَ

«خدایا اگر مرا بجرم مواخذه کنی تورا به عفوت مواخذه می کنم و اگر مرا به گناهانم بازخواست کنی ترا به مغفرتت باز خواست می کنم و اگرمرا به آتش دوزخ بری اهل آتش را آگاه میسازم که من ترا دوست می داشتم»